Emily, 19. yüzyılın puslu Yorkshire atmosferini arkasına alarak, meşhur Uğultulu Tepeler'in yazarının zihnindeki fırtınalara odaklanıyor. Yönetmen koltuğunda ilk kez oturan Frances O'Connor, bu biyografik dramda Emily Bronte'nin asi kişiliğini ve yaratıcı dünyasını şekillendiren o sancılı yılları, yer yer hayal gücüyle harmanlayarak anlatıyor. Emma Mackey ve Oliver Jackson-Cohen'in başrolleri paylaştığı yapım, bir kadının hem kendi sesini bulma çabasını hem de yaşadığı yasak aşkın ağırlığını melankolik bir tonla perdeye taşıyor.

Gotik edebiyatın ruhunu barındıran bu arayış hikayesinde, Jane Eyre veya Becoming Jane gibi dönem filmlerini anımsatan o ağırbaşlı ama duygusal akış hissediliyor.

Eser, yaratıcılığın beslendiği o karanlık ve izole köşelere ışık tutarken, taşranın sessizliğiyle birleşen içsel bir huzursuzluğu da beraberinde getiriyor. O'Connor, edebi kimliğin oluşum sürecini kuru bir tarihsel anlatıdan çıkarıp, kişisel bir kırılma noktası olarak ele almayı tercih etmiş. Sonuçta geriye, kağıt üzerindeki dizelerin arkasında yatan o yalnız, uyumsuz ve tutkulu karakterin silüeti kalıyor.