Elena, Andrey Zvyagintsev’in 2011 tarihli, günümüz Moskova'sında geçen dram ve suç öğelerini barındıran bir anlatısı. Nadezhda Markina ve Andrey Smirnov'un başrolleri paylaştığı yapım, sınıfsal uçurumları ve aile içi çatışmaları oldukça soğuk bir mesafeden ele alıyor. Zengin bir adamla evli olan Elena, eşinin geçirdiği kalp krizinden sonra miras konusunda kendi işsiz oğlunu tercih edince, elindeki seçeneklerin birer birer tükendiğini fark ediyor.

Gerçi film, Cannes Film Festivali’nin Belirli Bir Bakış bölümünde jüri özel ödülü alarak dikkat çekmişti. Yönetmen burada sadece Elena’nın içine düştüğü ahlaki çelişkiye odaklanmıyor. Aynı zamanda bir insanın hayatta kalma ve sevdiklerine alan açma güdüsünün, ne kadar soğukkanlı bir stratejiye dönüşebileceğini sessizce takip ediyor.

Açıkçası kamera hareketlerinin yavaşlığı ve mekanların o steril, ruhsuz hali, karakterlerin içindeki huzursuzluğu daha da belirginleştiriyor. Leviathan veya Loveless gibi yönetmenin diğer işlerinde de gördüğümüz o kasvetli ton, burada tamamen bir kadının evindeki sessiz savaşa hapsoluyor. İnsanın sınırlarını zorlayan bu karar, izleyiciyi vicdan muhasebesi yapmaya zorlayan bir sakinliğe sahip.