Sert mizacıyla tanınan Belediye Reisi Aziz Özay’ın kasabada dillere destan iki meziyeti vardır: Herkesin imrendiği bereketli meyve bahçesi ve evlenme çağına gelmiş üç güzel kızı. Aziz Bey’in kıskançlıkla koruduğu bahçesi gibi, kızlarını da kasaba merkezinden uzak, insan içine karıştırmadan yetiştirmesi taliplilerinin sayısını artırır.

Ancak bu korunaklı hayatın duvarları, 1970’lerin sonunda Hakkari’nin sarp coğrafyasında yavaş yavaş çatlamaya başlar. Muazzez, Türkan ve Safiye’nin kaderleri, babalarının otoriter gölgesiyle anneleri Ayda’nın sessiz direnişi arasında şekillenir.

Her biri kendi yolunu bulmaya çalışırken, aile bağlarının sınandığı, geleneklerle modernleşmenin çatıştığı bir dönemin tanıkları olurlar. Bahçenin meyveleri kadar tatlı ama bir o kadar da ekşi olan bu hikaye, zamanın acımasız akışı içinde dallarından kopan kızların peşine düşer.

Öykü, 1990’lı yılların sonunda Antalya’nın sıcak kumsallarına kadar uzanır. Geride kalan dağlar, bozkırlar ve unutulmayan çocukluk anılarıyla birlikte, her bir kızın hayatı farklı bir yöne savrulur.

Ekşi Elmalar, aile sırlarının, özlemin ve değişimin izini süren, Anadolu’nun taşra kasabasından modern kente uzanan bir yolculuğun portresidir.