Dünyalı, 2007 yılında Richard Schenkman yönetmenliğinde perdeye taşınan, bilim kurgu türünün sınırlarını mekanik numaralar yerine sadece diyaloglarla zorlayan bir iş. Hikaye, üniversitedeki görevinden ayrılmaya hazırlanan bir profesörün veda partisi sırasında arkadaşlarına 14.000 yıldır yaşadığını açıklamasıyla başlıyor. David Lee Smith ve John Billingsley gibi isimlerin yer aldığı bu kadro, akşam boyunca tek bir evin salonunda kalarak entelektüel bir hesaplaşmanın içine giriyor.

Açıkçası, düşük bütçeli bağımsız yapımların bazen dev prodüksiyonlardan çok daha fazlasını anlatabildiğini kanıtlıyor. Aksiyon veya görsel şölen yok. Sadece bir oda, birkaç arkadaş ve zaman kavramı üzerine kurulan o merak duygusu var.

Film, izleyiciyi kurgusal bir atmosferden ziyade, tarihin derinliklerinde gezinen felsefi bir sorgulamanın ortasına bırakıyor. The Sunset Limited veya K-PAX gibi diyalog ağırlıklı yapımlarda olduğu gibi, burada da esas mesele mekan değil, anlatılanların doğruluğu ya da yanlışlığı üzerinde dönen o keskin tartışma oluyor. Zihin, cevaplardan ziyade soruların ağırlığıyla baş başa kalıyor.