Dünyalar Savaşı, 2005 yılında Steven Spielberg’ün elinden çıktığında, türün alışıldık kahramanlık anlatılarından biraz farklı bir noktada duruyordu. Tom Cruise’un canlandırdığı Ray Ferrier karakteri, dünyayı kurtarmaya çalışan bir süper kahraman değil, sadece çocuklarını koruma telaşındaki sıradan bir baba. Dakota Fanning’in eşlik ettiği bu kaçış hikayesi, New Jersey’nin tozlu yollarından geçerken devasa makinelerin gölgesinde hayatta kalmanın ne kadar ürkütücü olabileceğini gösteriyor.

Gerçi film, teknolojik bir istiladan ziyade insani bir panik üzerine kurulu. Spielberg, büyük patlamaların arasında bireysel korkuyu ve belirsizliği ön plana çıkarıyor. 1953 yapımı klasik filme selam gönderen detaylar ise dikkatli izleyiciler için hoş bir ayrıntı olarak orada duruyor.

Karanlık atmosferi ve yıkım odaklı yapısıyla, Signs veya Cloverfield gibi türün diğer örneklerinde olduğu gibi, bu film de tehdidin kaynağını anlamaktan çok, tehdide karşı verilen çaresiz tepkileri merkeze alıyor. İnsanlığın başına gelebilecek en büyük felaket, burada sadece bir fon oluşturuyor. Spielberg, teknoloji ve panik arasındaki o ince dengeyi, büyük bir görsel şölenin gölgesinde tutmayı seçmiş.