Drakula: Bir Aşk Hikayesi, Luc Besson’un hem yazıp hem yönettiği, klasik anlatılara yeni bir soluk getirme çabası taşıyan 2025 yapımı bir proje. 15. yüzyıl Transilvanya’sının o karanlık atmosferinden 19. yüzyıl sonlarının Paris sokaklarına uzanan film, klasik bir vampir efsanesini romantik ve gotik bir dramla harmanlıyor. Caleb Landry Jones, Christoph Waltz ve Zoë Bleu’nun başrollerini paylaştığı yapım, özünde Tanrı’yı lanetleyip ölümsüzlüğü seçen bir prensin, yüzyıllar sonra kaybettiği eşinin reenkarnasyonunu bulma saplantısına odaklanıyor.

Açıkçası Besson, Bram Stoker’ın klasik metnini alıp onu alışılagelmiş korku kalıplarının dışına, daha insani ve melankolik bir düzleme oturtmaya çalışmış.

Film, korku ve fantastik öğeleri bir arada kullansa da türün sadece karanlık tarafına odaklanmıyor. Asıl mesele, ölümsüz bir varlığın zaman içinde aşınan ruhu ve geçmişin hayaletleriyle olan bitmek bilmeyen hesaplaşması. Nosferatu ya da Byzantium gibi örneklerin yarattığı o soğuk ve mesafeli atmosfer, burada yerini daha kişisel bir arayışa ve görsel olarak oldukça titizlenilmiş bir döneme bırakıyor.