Dölyatağı, Benedek Fliegauf’un 2010 yılında çektiği, bilim kurgu ile dramı oldukça sakin bir tonda birleştiren bir yapım. Eva Green ve Matt Smith’in başrollerini paylaştığı film, çok uzak olmayan bir gelecekte, melankolik bir kıyı kasabasında geçiyor. Rebecca karakterinin, bir trafik kazasında kaybettiği çocukluk aşkını geri getirmek için attığı etik sınırları zorlayan adımları anlatıyor. Olay örgüsü, klonlama gibi ağır bir temayı teknolojik bir şovdan ziyade, anne ve sevgili rolleri arasındaki o bulanık çizgide yürüyen bir yas süreci üzerinden ele alıyor.

Klonlama meselesini bir aksiyon unsuru olarak değil de, insanın kaybıyla baş etme biçimi olarak işlemek, filmi türün diğer örneklerinden ayırıyor. Never Let Me Go ya da Birth gibi filmlerde olduğu gibi, burada da teknik detaylardan çok karakterlerin iç dünyasına odaklanan minimalist bir anlatım var. Gerçi izlerken insanın zihninde sürekli o zorlu etik sorular dönüp duruyor.

Kelimelerden çok atmosferin konuştuğu bu yapım, ıssız sahil manzaraları ve ağır tempoda akan kareleriyle geride epey rahatsız edici bir his bırakıyor. Sevginin sınırlarını biyolojik bir müdahaleyle belirlemeye çalışmanın varacağı noktayı, şiirsel ama bir o kadar da soğuk bir dille sorguluyor.