Direksiyondaki Adam, Jeremy Rush’ın yönetmen koltuğunda oturduğu, 2017 yapımı sert bir suç gerilimi. Frank Grillo’nun başrolde, Caitlin Carmichael ile paylaştığı yapım, büyük oranda şoförün direksiyon başındaki kapalı alanına hapsolan bir geceyi anlatıyor. Başarısız bir banka soygununun ardından kendini beklenmedik bir oyunun içinde bulan şoför, ailesini korumak adına kim olduğunu bilmediği birinin talimatlarını harfiyen uygulamak zorunda kalıyor. Gerçi hikaye ilerledikçe, asıl mücadelenin arabanın dışındaki dünyadan ziyade o küçük kabinin içindeki sıkışmışlık hissinde yoğunlaştığını fark ediyorsunuz.

Tempo oldukça yüksek. Karanlık atmosfer, şoförün çaresizliğini yansıtan o dar kadrajlarla birleşince seyirciyi de içine çekiyor.

Açıkçası film teknik detaylarından ziyade yarattığı bu klostrofobik anlatıyla dikkat çekiyor. Bir de ilginç bir not: Diyaloglarındaki yoğun küfür kullanımıyla sinema kayıtlarına geçecek bir seviyeye ulaşıyor; 286 kez tekrarlanan o malum ifade, karakterin gergin ruh halini dışa vuran bir araç haline gelmiş. Drive veya Locke gibi filmlerin atmosferini sevenlerin aşina olacağı bir yalnızlık ve telaş hissi, hikayenin sonuna kadar elini bırakmıyor.