Diktatörle Görüşme, 2014 yılında sinema dünyasında yarattığı kaotik etkiyle kendi içeriğinin bile önüne geçen bir yapım oldu. Seth Rogen ve Evan Goldberg ikilisinin yönetmen koltuğunda oturduğu film, absürt komedi ve kara mizah dozunu oldukça yüksek tutan bir aksiyon denemesi. James Franco ve Seth Rogen, ünlü bir talk-show programını yürüten iki arkadaş olarak karşımıza çıkarken, Kuzey Kore lideri Kim Jong-un ile röportaj yapma fikri bir anda CIA destekli bir suikast planına dönüşüyor. Randall Park ve Lizzy Caplan’ın da eşlik ettiği bu ekip, Pyongyang sokaklarında casusluk oyunlarının ortasında kalıyor.

Vizyona girmeden önce yaşanan siber saldırılar ve diplomatik krizler, filmi sadece bir eğlence aracı olmaktan çıkarıp siyasi bir tartışma merkezine yerleştirmişti. Gerçi işin o tarafı artık bir kenara bırakıldığında, geriye Pineapple Express veya This Is the End tarzındaki o kendine has absürtlük dozunu koruyan bir hikaye kalıyor.

Ciddi bir siyasi gerilimi alıp tamamen ciddiyetsiz bir dille ele almanın getirdiği o tekinsiz boşluk, yönetmenlerin mizah anlayışıyla birleşince film kendi içinde tuhaf bir tutarlılık yakalıyor. Sadece bir röportajla başlaması gereken yolculuğun, bir ülkenin tüm düzenini hedef alan bir kaosa evrilmesi, kara mizahın sınırlarını zorlayan bir tercih.