Bir hapishane ortamında gerçekleştirilen psikolojik bir deney, 26 gönüllüyü mahkum ve gardiyan rollerine böler. Başlangıçta basit bir simülasyon gibi görünen bu düzen, katılımcıların rollerine iyice adapte olmasıyla hızla değişir.

Kuralların belirlediği sınırlar içinde, otorite ve itaat kavramları beklenmedik şekillerde tezahür etmeye başlar. Zaman ilerledikçe, oyun ile gerçeklik arasındaki çizgi bulanıklaşır.

Gardiyan rolündekiler güçlerini kullanırken, mahkumlar da bu otoriteye karşı tepkiler geliştirir. Kontrollü bir ortamda başlayan dinamikler, giderek gerilimi yükselten bir güç mücadelesine dönüşür.

Deneyin ilerleyen aşamalarında, ortaya çıkan davranışlar tahmin edilenden çok daha şiddetli ve kontrol edilemez bir hal alır. Rol yapmanın ötesine geçen katılımcılar, insan doğasının karanlık taraflarını ortaya çıkaran bir sarmalın içine çekilir.

Başlangıçtaki kuralların ve sınırların anlamı, bu kaotik ortamda giderek yitip gider.