93 Harbi'nin ardından Rus Çarı'nın topraklarında istemediği Malakan halkından bir grup, Kars'a göç etmek zorunda kalır. Bu göçmenler arasında genç Mişka ve ailesi de yer alır.

Yıllar sonra, artık yetmişli yaşlarını süren Mişka, bir zamanlar köyün can damarı olan değirmenini işletmektedir. Ancak modern makinelerin gelişiyle değirmenin önemi kalmaz ve Mişka derin bir maddi sıkıntıya düşer.

Geçim kaynağı elinden alınmış bu yaşlı adam, köydeki hayata tutunmaya çalışırken bir yandan da geçmişin yükünü taşımaktadır. Köyün huysuz ihtiyarı Popuç, Mişka'ya karşı büyük bir nefret besler ve onun köyde yaşamasına şiddetle karşı çıkar.

İki yaşlı insan arasındaki bu gerilim, köy hayatının dingin akışı içinde sessiz bir mücadeleye dönüşür.