Dehşet Evi, Miguel Angel Vivas'ın yönetmen koltuğunda oturduğu ve 2010 yılında izleyiciyle buluşan, türün sert örneklerinden biri olarak öne çıkıyor. Madrid'in lüks bir mahallesindeki yeni bir villada geçen hikaye, huzurla başlayan bir taşınma gecesinin nasıl bir kabusa dönüşebileceğini konu alıyor. Fernando Cayo, Manuela Velles ve Ana Wagener'in paylaştığı rollerde, maskeli üç saldırganın eve girmesiyle ailenin yaşadığı o klostrofobik saatlere ortak oluyoruz. Gerçi filmde anlatılan durum, sıradan bir ev baskınından ziyade fiziksel ve psikolojik sınırların zorlandığı bir hayatta kalma sınavına evriliyor.

Teknik açıdan oldukça farklı bir tercihi var. Toplamda sadece 12 uzun çekimden oluşuyor. Bu durum, olayların kesintisiz bir akışla üzerinize gelmesine yol açıyor.

Kurgusundaki bu tercih, seyirciyi izleyici koltuğundan alıp doğrudan evin içine yerleştiriyor. Funny Games ya da The Strangers gibi filmlerde gördüğümüz o tekinsiz atmosferin, kameranın soğukkanlı ve durmak bilmeyen hareketleriyle birleştiği anlarda gerilimin dozu iyice artıyor. Şiddetin dozajı hayli yüksek. Vivas, olan biteni süslemeden, olduğu gibi yansıtmayı seçerek işin gerçeğine odaklanıyor. İnsanın güvende hissettiği tek yerin, bir anda en büyük korku alanına dönüşebileceği fikri, filmin zihinlerde bıraktığı en kalıcı iz.