Çoğunluk, Seren Yüce’nin yönetmen koltuğunda oturduğu, 2010 yapımı oldukça yalın bir drama. Bartu Küçükçağlayan’ın canlandırdığı Mertkan karakteri üzerinden İstanbul’da bir nevi aylaklık ve amaçsızlık içinde geçen günleri izliyoruz. Gül ile tanışması, bu sıradan ve biraz da boş vermişlik içeren hayatın akışını değiştiriyor.

Settar Tanrıöğen’in hayat verdiği baba figürüyle çatışma başladığında, film kendi ritmini buluyor. Mertkan’ın babasının önyargılarıyla kendi duyguları arasında kalması, hikayeyi bir iç hesaplaşmaya dönüştürüyor. Venedik Film Festivali’nden Geleceğin Aslanı ödülüyle dönen bu çalışma, toplumsal yapıdaki o görünmez bariyerlere oldukça sakin ama bir o kadar da huzursuz edici bir noktadan bakıyor.

Gerçi film, büyük cümleler kurmak yerine, karakterlerin sessizliğine odaklanmayı tercih ediyor. Yeraltı veya Tepenin Ardı gibi üretimlerde gördüğümüz o tanıdık, ağırbaşlı atmosfer burada da mevcut. Yönetmen, izleyiciye bir şey dikte etmek yerine, sadece olan biteni olduğu gibi önümüze seriyor; gerisi biraz da insanın kendi ahlaki sorgulamalarına kalıyor.