Cengiz Han, 2007 yılında Sergei Bodrov yönetmenliğinde izleyiciyle buluştuğunda, bilinen fatih figürünün biraz daha gerisine, henüz Temuçin adıyla bilindiği o zorlu ilk yıllara odaklanıyordu. 12. yüzyılın çetin Moğolistan bozkırlarında geçen hikaye; Tadanobu Asano, Sun Honglei ve Chuluun Khulan gibi isimlerin performanslarıyla, genç bir adamın hayatta kalma çabasına ve eşi Borte ile kurduğu derin bağa yoğunlaşıyor. Aksiyon ve dramı bir araya getiren bu yapım, aslında geniş bir üçlemenin ilk adımı olarak tasarlandı.

Açıkçası film, tarihin tozlu sayfalarındaki büyük savaşları değil, daha çok bir çocuğun kendi kabileleri arasında yaşadığı sürgünleri ve esareti merkezine alıyor. Gladyatör veya Braveheart gibi büyük ölçekli yapımların izinden gitse de, kendi temposunu korumayı başarıyor. Görsel olarak 12. yüzyılın o sert coğrafyasını yansıtma biçimi oldukça gerçekçi. En İyi Yabancı Film dalında Oscar adayı olması da bu yaklaşımın sinema çevrelerinde nasıl karşılık bulduğunu gösteriyor.

Bozkırın sessizliği ve insanın iktidara giden yolda değişimi, yönetmenin üzerinde durduğu ana temalar arasında.