Burgonya Dükü, Peter Strickland'ın 2014 yılında çektiği, görsel olarak oldukça titiz bir drama. Film, Avrupa'nın sonbahar renklerine bürünmüş, kasvetli bir malikanesinde geçiyor. Cynthia ve Evelyn, görünürde disiplinli bir usta-hizmetçi ilişkisi etrafında dönen sadomazoşist bir oyun kurmuşlar. Ancak bu ritüeller zamanla ilişkideki güç dengelerini sarsmaya başlıyor.

Açıkçası film, sadece kadınların yer aldığı bir dünyada geçmesiyle kendi atmosferini kusursuz bir ritimle kuruyor. Sidse Babett Knudsen ve Chiara D'Anna arasındaki gerilim, melankolik bir düşsellik içinde ilerliyor. Erotik öğeler, stilize bir anlatının parçası haline gelmiş.

Gerçi bu tür bir hikaye anlatımı herkesin damak tadına uygun olmayabilir. Yine de izleyiciyi duygusal bir krizin eşiğine sürükleyen o sakin tempo, yönetmenin sinema anlayışının ne kadar özgün olduğunu hatırlatıyor. Belle de Jour veya Rainer Werner Fassbinder'in çalışmalarıyla aynı estetik dilde buluşan, kendi içine kapalı bir dünya bu.