Brooklyn, 1950'li yılların atmosferini taşıyan, hem İrlanda'nın kasvetli ve durağan günlerini hem de New York'un o dönemki yeni başlangıçlara açık, telaşlı ruhunu yansıtan bir dönem filmi. Yönetmen John Crowley, Colm Toibin'in romanından Nick Hornby tarafından uyarlanan bu senaryoyu, Saoirse Ronan'ın incelikli oyunculuğuyla birleştirerek ekrana taşıyor. Emory Cohen ve Domhnall Gleeson'ın eşlik ettiği kadroyla film, genç bir kadının göçmenlik üzerinden kendi kimliğini arayışını anlatıyor.

Açıkçası, hikaye oldukça sade ilerliyor. Göç ettiği yeni dünyada kendine bir düzen kurmaya çalışan karakterin, memleketine yaptığı zorunlu bir ziyaretle geçmişi ve şimdiki zamanı arasında sıkışıp kalmasını izliyoruz. Seçim yapmak zordur. Hele ki iki ayrı hayatın ağırlığı omuzlarınızdayken.

Film, En İyi Film dahil üç dalda Oscar adaylığı alsa da asıl gücünü görkemli sahnelerden değil, karakterlerin iç dünyasındaki o sessiz gitgellerden alıyor. The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society veya Ladies in Black gibi yapımlarda karşımıza çıkan o içten, nostaljik doku burada da mevcut. İnsan, sınırların sadece coğrafi olmadığını, bazen bir tercihin insanı nereye ait kıldığıyla ilgili olduğunu bu filmde bir kez daha anımsıyor. Yönetmen Crowley, veda etmenin sadece fiziksel bir ayrılık değil, geçmişi geride bırakma cesareti olduğunu hatırlatarak bırakıyor seyirciyi.