Bronson, yönetmen Nicolas Winding Refn’in 2008 yılında vizyona giren ve İngiltere’nin en tehlikeli mahkumu olarak nam salan Michael Peterson’ın hayatına odaklanan biyografik bir suç dramı. Film, Peterson’ın hapishanede kendi kimliğini bir kenara bırakıp şiddet dolu bir alter ego olan Charles Bronson’a dönüşme sürecini anlatıyor. Tom Hardy, bu zorlu karakteri teatral ve gerçeküstü bir dille canlandırırken, hikaye 1970’lerin Birleşik Krallık’ındaki kasvetli hücrelerden bir sahne gibi yansıyor.

Hardy’nin bu filmdeki fiziksel ve zihinsel performansı, kariyerinin ilerleyen dönemlerinde neden bu kadar geniş bir kitle tarafından tanındığını açıkça gösteriyor. Kamera arkasındaki Refn ise anlatımı sadece kuru bir biyografi olmaktan çıkarıp, yer yer kabus gibi hissettiren kişisel bir şova dönüştürüyor.

Açıkçası, anlatımdaki o kontrollü karmaşa izleyiciyi bir karakterin zihnindeki kaosa ortak ediyor. Şiddetin dozajı hayli yüksek olsa da, film daha çok bu şiddetin teatral dışavurumuyla ilgileniyor. Tıpkı Otomatik Portakal’daki o tuhaf estetik gibi, burada da huzursuz edici bir ritim var.