Black Butterflies, 1960’ların Güney Afrika’sında geçen, Ingrid Jonker’in hayatına odaklanan biyografik bir yapım. Paula van der Oest yönetmenliğinde perdeye taşınan filmde, Jonker’in karmaşık ruh halini Carice van Houten canlandırıyor. Ona Liam Cunningham ve Rutger Hauer eşlik ediyor. Apartheid rejiminin baskıcı atmosferi içinde bir şairin hem politik duruşunu hem de kişisel yıkımlarını izlemek epey ağır bir deneyim.

Hikayenin merkezinde, otoriter babasıyla bir türlü dikiş tutmayan ilişkisi ve bu çıkmazın yarattığı melankoli var. Jonker, yazdığı dizelerle sadece kendi acısını değil, ülkesinin o dönemki yaralarını da dile getirmeye çabalıyor. Gerçi kişisel trajediler çoğu zaman siyasi bir başkaldırının yakıtı haline geliyor burada.

İlginç bir not olarak, Nelson Mandela’nın Güney Afrika parlamentosundaki ilk açılış konuşmasında Jonker’in bir şiirine yer verdiğini hatırlatmak gerek. Şiirle siyasetin bu denli iç içe geçtiği anlar, filmin o hüzünlü tonunu daha da derinleştiriyor. Sylvia veya Bright Star gibi edebiyat odaklı biyografik işleri takip edenler için burada tanıdık bir doku var. Yönetmen, Jonker’in iç dünyasındaki o bitmek bilmeyen fırtınayı büyük dramatik gürültülere ihtiyaç duymadan yansıtıyor.