Mazhar, bir devlet hastanesinde cilt doktoru olarak çalışırken mesleğinin ve hayatın ağırlığı altında ezilen, her olayda kendini suçlamaktan vazgeçemeyen bir adamdır. Ece ise mutluluğu da hüznü de en uç noktalarda yaşayan, duygularını müzik ve yazıyla ifade eden bir kadındır.

Birbirlerine duydukları derin aşk, onları hem en büyük sığınak hem de en büyük yara haline getirir; birbirlerine kimsenin çektirmediği kadar acı çektirirken, aynı zamanda birbirlerine tutunmaktan da vazgeçemezler.

İlişkilerinin tüm iniş çıkışları, İstanbul’un hem büyüleyici güzelliği hem de boğucu çirkinliği içinde şekillenir. Çift, varlıklarını sürdürebilmek için yalnızca kendi iç çatışmalarıyla değil, aynı zamanda içinde yaşadıkları ve gitgide içine çekildikleri bu kaotik şehirle de mücadele etmek zorundadır.

Şehrin kalabalığı ve yalnızlığı, onların birbirlerine olan bağımlılıklarını daha da keskinleştirir. Tüm bu çalkantının ortasında, onları ayakta tutan ve tekrar tekrar bir araya getiren şey, birbirlerine duydukları o sarsılmaz ve yıkıcı aşktır.

Bu aşk, hem en büyük düşmanları hem de en büyük kurtarıcılarıdır.