Gece bitmek bilmez. Anadolu bozkırının ortasında, savcı, komiser, jandarma ve doktordan oluşan bir ekip saatlerdir bir ceset aramaktadır.

Kenan adındaki zanlı, öldürdüğü Yaşar’ı gömdüğü yeri tam olarak hatırlamamaktadır; sarhoş olduğu için aklında yalnızca top gibi bir ağaç ve bir çeşme kalmıştır. Araba farlarının titrek ışığında kuru otlar savrulur, gölgeler büyür, karanlık her geçen an biraz daha koyulaşır.

Ekip, engebeli ve yılankavi yollarda ilerledikçe iş uzar, yorgunluk ve gerginlik artar. Her tepe, her dönemeç yeni bir umut ve hayal kırıklığı getirir.

Ceset ya bu tepenin ardındadır ya da ötekinin. Arap Ali, doktora yaklaşıp bir gün çoluk çocuk sahibi olduğunda anlatacağı bir hikâyesi olacağını söyler: Bir zamanlar Anadolu’da, ücra bir yerde görev yaparken başından geçen bu olayı masal gibi anlatabileceğini.

Bu arayış, yalnızca bir ceset bulma çabası değil, aynı zamanda her karakterin kendi iç dünyasına, pişmanlıklarına ve özlemlerine doğru bir yolculuğa dönüşür. Gece ilerledikçe, bozkırın sessizliğinde sırlar, suçluluk duyguları ve insanlık halleri gün yüzüne çıkar.