Bir Rüya İçin Ağıt, Darren Aronofsky yönetiminde 2000 yılında beyaz perdeye taşınan, 90'ların sonu New York'unun gri tonlarında geçen bir dram. Ellen Burstyn, Jared Leto, Jennifer Connelly ve Marlon Wayans'ın hayat verdiği dört karakterin yolları, hayallerine ulaşma arzusuyla bağımlılıkların karanlık koridorlarında kesişiyor. Brooklyn sokaklarında geçen bu psikolojik anlatı, insanların kendi kurdukları düşlerin içinde nasıl kaybolabildiklerini, aslında pek de renkli olmayan bir gerçeklikle aktarıyor.

Açıkçası filmde yaşanan fiziksel ve ruhsal çöküş, klişe bir melodramdan ziyade, yavaş yavaş kararan bir gökyüzü gibi üzerinize çöküyor. Hikayenin ritmi, Clint Mansell imzalı müziklerle öyle bir iç içe geçiyor ki, özellikle Lux Aeterna parçası duyulduğu anda ortamın ağırlığını iliklerinize kadar hissediyorsunuz.

Trainspotting veya Pi gibi benzer atmosferlerin izini sürenler, Aronofsky'nin burada kurduğu yapının ne kadar planlı ve soğuk bir distopya tadında olduğunu görebilir. Kamera her zaman karakterlerin yüzünde, her zaman tetikte. Trajik olan ise, bu insanların kurtulmak istedikleri durumun içine kendi elleriyle daha fazla batmaları. Neticede insanın en büyük mahkumiyeti, yine kendi arzuladığı hayatın hayali oluyor.