Beynelmilel, 1982 yılının Adıyaman ve Tarsus ekseninde geçen, darbe döneminin o gri havasını müzisyenlerin gözünden anlatan bir film. Sırrı Süreyya Önder ve Muharrem Gülmez, dönemin kışla mantığını sivil hayata nasıl zorla dahil ettiğini, Cezmi Baskın, Özgü Namal ve Umut Kurt gibi isimlerin başarılı oyunculuklarıyla perdeye taşıyor. Geçim derdindeki yerel müzisyenlerin sıkıyönetim komutanının emriyle bir orkestraya dönüştürülmesi, başlı başına absürt bir durum zaten. Trajikomik tonu, bir yanda orkestra provası yapan insanların çaresizliğiyle diğer yanda kasabalı gençlerin protesto hayalleri arasında gidip geliyor.

Gerçi bu film, 12 Eylül sonrası yaşanan tuhaflıkları dönemin ironik diliyle okumayı tercih ediyor. Politik göndermeleri gözümüze sokmak yerine, koca bir memleketin nasıl bir anda hizaya sokulmaya çalışıldığını gündelik hayatın içinden gösteriyor.

Dram ve komediyi dengeli tutan yapısı, dönemin ruh halini tam olarak yansıtıyor. Hokkabaz veya Vizontele gibi benzer atmosferlere sahip yapımlardan hatırlayacağınız o "kendi halindelik" burada daha sert bir sosyal gerçeklikle buluşuyor. Güldürürken insanı düşündüren, o dönem yaşanan kısıtlılıkların birey üzerindeki etkisini olduğu gibi yansıtan bir çalışma.