Benim Adım Sara, İkinci Dünya Savaşı yıllarında Ukrayna kırsalına uzanan gerçek bir hayatta kalma mücadelesini anlatıyor. Yönetmen Steven Oritt, 13 yaşındaki Sara Góralnik’in hikayesini perdeye taşırken oldukça sakin bir atmosfer kurmuş. Zuzanna Surowy ve Eryk Lubos’un başrollerini paylaştığı biyografik dram, 2019 çıkışlı bir yapım olarak öne çıkıyor. Ailesini Nazilere kaybeden küçük bir kızın, Hristiyan kimliğine bürünerek hiç tanımadığı bir çiftçi ailesinin yanında saklanması, aslında sadece düşmandan kaçışı değil, kendi içine kapalı bir yüzleşmeyi de barındırıyor.

Gerçi hikaye boyunca Sara’nın üzerinde taşıdığı o tedirginlik hissi, saklandığı evin içindeki sırlar ortaya döküldükçe daha da yoğunlaşıyor.

USC Shoah Foundation desteğiyle hazırlanan bu çalışma, tarihin en karanlık dönemlerinden birine doğrudan tanıklık eden birinin ağzından çıkmış gibi hissettiriyor. Tıpkı Europa Europa veya The Zookeeper’s Wife gibi, bu film de ideallerin ve korkuların birbirine karıştığı o zorlu coğrafyayı, büyük laflar etmeden sade bir dille yansıtmayı seçiyor. Bir çocuğun, kimliğini yitirmeden hayatta kalmaya çabalaması yönetmenin odak noktasını oluşturuyor.