Kuzey Kore'den kaçarak Belçika'ya sığınan Loh Kiwan, mülteci statüsü kazanmak için amansız bir mücadele verir. Yabancı bir ülkede tek başına hayatta kalmanın zorluklarıyla boğuşurken, umutsuzluk ve yalnızlık onun en büyük düşmanı haline gelir. Her adımda bürokratik engellerle ve toplumun önyargılarıyla karşılaşan Kiwan, hayatta kalma içgüdüsüyle ilerlemeye çalışır.

Bu zorlu yolculukta, hayata küsmüş bir kadınla yolları kesişir. İkisi de farklı sebeplerle kırılmış ve kaybolmuş bu iki insan, birbirlerinin hayatlarında beklenmedik bir anlam bulmaya başlar. Ortak acıları ve yalnızlıkları, aralarında güçlü bir bağ oluştururken, her biri diğerinin yaralarına merhem olur.

Kiwan'ın kimlik ve aidiyet arayışı, bu karşılaşmayla yeni bir boyut kazanır. İki kayıp ruhun birbirini bulma çabası, insan bağlarının iyileştirici gücünü ve en karanlık anlarda bile umudun var olabileceğini gösterir.