Beni Adınla Çağır, 1983 yılının güneşli bir Kuzey İtalya yazında, zamanın sanki ağır çekimde aktığı o sakin günlerde geçiyor. Luca Guadagnino, Arzu üçlemesinin bu son halkasında, 17 yaşındaki Elio ile babasının asistanı Oliver arasındaki yakınlaşmayı oldukça yalın bir dille işliyor. Timothée Chalamet ve Armie Hammer ikilisinin uyumu, bu dram ve romantik temalı hikayeyi bir keşif yolculuğuna dönüştürüyor.

Her şey bir ilk aşkın heyecanından ziyade, kişinin kendi duygularıyla tanışmasıyla ilgili.

İtalyan kırsalının pastoral atmosferi, karakterlerin içsel değişimlerine bir ayna tutuyor. Kamera, ikili arasındaki o belirsiz ve melankolik havayı, dışarıdan bir gözlemci gibi değil de sanki oradaki yaz sıcağını soluyan bir şahit edasıyla takip ediyor. Guadagnino, Moonlight veya Portrait of a Lady on Fire gibi işlerde rastladığımız o naif anlatım tercihini burada da korumuş. Açıkçası, anlatılan şey sadece bir yazlık heves değil; geride kalan, dönüp dolaşıp insanın zihnine uğrayan o tuhaf boşluk duygusu.