Baş Belası, 1996 yapımı bir Ben Stiller yönetimi olarak 90’lar Amerika’sının o kendine has, biraz gri atmosferini beyazperdeye taşıyor. Komedi ile gerilimi oldukça tekinsiz bir noktada buluşturan hikaye, sevgilisinden ayrıldıktan sonra hayatını düzene sokmaya çalışan Steven’ın, kablolu televizyon teknisyeni Chip ile tanışmasını merkeze alıyor. Jim Carrey’nin canlandırdığı Chip, basit bir hizmet görevinden ziyade, sınırlarını bilmeyen ve zamanla hayatın içine sızan rahatsız edici bir arkadaşlık figürüne dönüşüyor. Matthew Broderick’in daha sakin ve çekingen karakteriyle girdiği bu denge oyunu, filmin komedi dozunu zaman zaman huzursuz edici bir boyuta çekiyor.

Jim Carrey’nin o dönem için 20 milyon dolar gibi rekor bir ücretle anlaştığı bu proje, aslında şöhretinin zirvesinde bir oyuncunun kendi imajını nasıl esnetebileceğini de gösteriyor. Açıkçası, ekrandaki neşeli karakterlerden ziyade, takıntının yarattığı o tekinsiz boşluğu izlemek izleyiciyi farklı bir yere taşıyor.

Yönetmen koltuğundaki Stiller, kara komedi tonunu tutturmak için epey çaba harcamış. Chip karakterinin, Steven’ın günlük rutinlerini ele geçirme çabası, arkadaşlık kavramının ne kadar tuhaf yollara sapabileceğini sade bir dille hatırlatıyor. Gerçi film boyunca süren o gergin hava, Carrey’nin dramatik ve komik tonlar arasındaki keskin geçişleriyle beslenmeye devam ediyor.