Adnan, hayatı boyunca hiçbir işte tutunamayan, oğlu Burak'a kötü bir örnek olmaktan öteye gidemeyen bir babadır. Yıllar önce kaybettiği karısı Gül'ün ardından, aile bağlarını koruyamayan Adnan, oğlunun sevgi ve şefkat ihtiyacını başka bir yerde aramasına seyirci kalır.

Burak, babasının sağlayamadığı aile sıcaklığını dayısı Can, yengesi Deniz ve kuzeni Berk'in oluşturduğu çekirdek ailede bulmaya çalışsa da, gerçek bir ailenin yoksunluğu her davranışında kendini belli eder.

Adnan'ın başına gelen komik kazalar ve aksilikler, onu her geçen gün biraz daha dibe çekerken, oğlunun kendisinden hızla uzaklaştığını fark eder ancak bu durumu değiştirecek gücü kendinde bulamaz. Kapılar bir bir yüzüne kapandıkça, hayatında kendini değerli hissettiren tek kişi olan eski karısı Gül'le geçirdiği mutlu günlerin özlemiyle avunur.

Geçmişe sığınmak, onu içine düştüğü çaresizlikten kurtarmaya yetmez. Adnan'ın kurtuluşu, geçmişin güzel anılarında değil, oğlu Burak'ın son anda ona uzatacağı yardım elinde saklıdır.

Gerçek umut, geleceğe dair atılacak küçük bir adımda, baba ile oğul arasında yeniden filizlenebilecek bir bağda yatar. Adnan, belki de ilk kez, gerçek bir aile olmanın anlamını oğlunun gözlerinde keşfedecektir.