Babamın Penguenleri, 2011 yılında izleyiciyle buluşan ve merkezine oldukça sıra dışı bir miras hikayesi alan bir komedi. Mark Waters yönetimindeki filmde, iş dünyasının yoğun temposuna hapsolmuş Tom Popper karakterini Jim Carrey canlandırıyor. Ona Carla Gugino eşlik ediyor. New York'un göbeğinde, iş odaklı bir yaşam sürerken babasından kalan mirasla hayatı bir anda altüst olan bir adamın değişimine odaklanıyoruz.

Altı penguenin eve yerleşmesiyle birlikte hem kariyer hem de aile yaşantısı bambaşka bir hal alıyor. Gerçi işin mutfağında oldukça zahmetli bir teknik süreç var. Penguenlerin bir kısmı gerçek hayvanlardan oluşurken bir kısmı da CGI desteğiyle ekrana yansıtılmış, bu da filme yer yer tuhaf bir gerçeklik hissi katıyor.

Ace Ventura veya Liar Liar gibi yapımlardan alışık olduğumuz o hareketli Jim Carrey enerjisi, bu filmde biraz daha aile odaklı bir tempoyla dengelenmiş. Penguenlerin yarattığı kaosun ortasında, karakterin kendi içsel dünyasını yeniden keşfetme süreci filmin duygusal dokusunu oluşturuyor. Kamera arkasındaki bu teknik karmaşa, perdede oldukça hafif ve eğlenceli bir atmosfer yaratmayı başarmış.