Babamın Kanatları, İstanbul un dev şantiyelerinden birinde geçen, hayatın sert yüzünü çıplak bir dille anlatan 2016 yapımı bir dram. Yönetmen Kıvanç Sezer in inşaat işçilerinin dünyasına odaklanan üçlemesinin bu ilk halkası, ölümcül bir hastalığa yakalandığını öğrenen İbrahim in, arkasında ailesine ne bırakabileceği üzerine kurulu çaresizliğini merkezine alıyor. Menderes Samancılar ın hayat verdiği İbrahim karakteri, modern dünyanın dişlileri arasında ezilen, görünmez bir figür. Onun bu sessiz çıkışı, yanındaki yeğeni Yusuf un hırslı yükselme arzusuyla kesiştiğinde hikaye daha da buruk bir hal alıyor.

Kıvanç Sezer, karakterlerin arasındaki o derin uçurumu inşaatın tozlu ve gri atmosferiyle oldukça başarılı bir şekilde harmanlıyor. Açıkçası, Musab Ekici nin canlandırdığı Yusuf karakterinin, amcasının yaşadığı fiziksel ve ruhsal çöküşe karşı gösterdiği mesafe, bugünün dünyasına dair pek çok şey söylüyor.

Film, insan emeğinin değersizleştiği bir düzenin fotoğrafını çekmekten çekinmiyor. Kübra Kip ve Tansel Öngel in de eşlik ettiği kadro, Kovan ya da Anons gibi yapımlarda gördüğümüz o toplumsal gerçekçilik damarını güçlü bir şekilde taşıyor. Kamera, karakterlerin kaderiyle birlikte şantiyenin bitmek bilmeyen uğultusunu da kayda alıyor. Geride kalanlar için hayat, kaldığı yerden, inşaatın yükselen katlarında sürmeye devam ediyor.