Emekli Nikola'nın huzurlu günleri, oğlu ve gelininin onu bir huzurevine yerleştirme kararıyla son bulur. Yaşlandığını ve artık kendi başının çaresine bakamayacağını düşünen ailesi, onun için en iyisini yaptıklarını sanarken, Nikola bu durumu kabullenmekte zorlanır. Oğlunun evinden koparılışı, içinde derin bir yalnızlık ve aidiyetsizlik duygusu uyandırır.

Huzurevindeki yeni hayatına alışmaya çalışan Nikola'nın zihninde geçmişle şimdiki zaman iç içe geçmeye başlar. Anılar ve gerçekler birbirine karışırken, oğlunu ziyaret ettiği anlarda zaman çizgisi giderek bulanıklaşır. Bu belirsizlik içinde, hafızasının derinliklerinde sakladığı aile sırları yavaş yavaş gün yüzüne çıkmaya başlar.

Yaşlılığın getirdiği kırılganlıkla yüzleşen Nikola, bir yandan geçmişin hayaletleriyle boğuşurken diğer yandan yeni ortamına uyum sağlamaya çalışır. Oğluyla olan bağı sorgulanır hale gelirken, ailesinin geçmişte sakladığı gerçekler onu bambaşka bir yol ayrımına sürükler.