Baba II, 1974 yapımı bir suç ve dram hikayesi olarak izleyiciyi hem Michael Corleone'nin acımasızca genişleyen aile işlerine hem de babası Vito Corleone'nin gençlik yıllarına götürüyor. Francis Ford Coppola, kamera arkasında iki farklı zaman dilimini yan yana getirerek Corleone ailesinin bir suç imparatorluğuna dönüşümünü, 1901 ile 1958 yılları arasında Amerika ve İtalya hattında ustalıkla işliyor. Al Pacino ve Robert De Niro'nun merkezde olduğu bu yapım, sadece bir devam filmi değil, aynı zamanda olayların kökenine inen bir öncül olarak da konumlanıyor.

Michael'ın yalnızlaşan ruh hali ile Vito'nun yükselişini yan yana görmek garip bir hüzün bırakıyor.

Hikaye ilerledikçe güç arayışının getirdiği bedeller, ailenin iç dünyasında yarattığı sessiz çöküşle birleşiyor. Bazı sahnelerde hissedilen melankoli, gangster dünyasının klasik şiddet tonundan biraz daha derin bir yerlerde geziniyor. Coppola'nın anlatımı, Scarface veya Goodfellas gibi suç dünyasını odağına alan diğer yapımlardan farklı olarak, ailenin duygusal parçalanışına odaklanmayı seçiyor. Gerçi bu karanlık tablo, iktidarı koruma çabasının zamanla ne kadar yalnız bir yola evrildiğini sessizce kanıtlıyor.