İnşaat işçisi Stevie, Londra'nın zorlu sokaklarından yeni çıkmıştır ve şehrin göbeğinde lüks bir apartmanın restorasyonunda iş bulur. İş arkadaşları arasında, hayata dair beklentileri kırılmış, mizah anlayışları keskin bir ekiple tanışır.

Bu geçici inşaat alanı, her biri kendi mücadelesini veren bu insanlar için hem bir sığınak hem de bir kafes haline gelir. Stevie, işçi arkadaşı Larry ve diğerleri, günlük hayatın ağır yükü altında para kazanmaya ve hayatta kalmaya çalışırken aralarında beklenmedik bir dayanışma doğar.

Ancak düşük ücretler, güvencesiz çalışma koşulları ve sistemin onlara karşı kurduğu görünmez engeller, her adımda üzerlerine çöker. İnşaatın yükselen iskelesi, onların gerçek hayatlarından kaçış yolu değil, aksine içinde sıkışıp kaldıkları bir dünyanın metaforu olur.

Bu sıkıntılı ortamda küçük umutlar ve kişisel hayaller, acımasız gerçeklikle sürekli bir çatışma halindedir. Karakterler, bazen komik bazen hüzünlü diyaloglarla hayata tutunmaya çalışırken, arka planda dönüşen şehir ve yükselen binalar, onların yaşamlarıyla tezat oluşturur.

Her birinin geleceğe dair belirsiz bir yürüyüşü vardır ve bu yolda neyin kaybedilip neyin kazanıldığı her zaman net değildir.