Ay Işığı, Barry Jenkins yönetiminde 2016 yılında perdeye taşınan ve Miami'nin arka sokaklarında geçen, kendi içine dönük bir hikaye. Film, Chiron adındaki bir gencin hayatını çocukluk, ergenlik ve yetişkinlik olmak üzere üç ayrı döneme ayırarak takip ediyor. Kendi kimliğini ve cinselliğini arayan bir insanın, çevre baskısıyla başa çıkma sürecini incelikli bir dille anlatıyor.

Trevante Rhodes, Andre Holland, Janelle Monae, Ashton Sanders, Jharrel Jerome, Naomie Harris ve Mahershala Ali gibi isimlerin yer aldığı kadrosuyla, özellikle 20. yüzyıl sonu ve 21. yüzyıl başındaki toplumsal dokuyu çok samimi bir tonla perdeye yansıtıyor. Hikaye, büyük iddialardan ziyade sessiz anların ağırlığıyla ilerliyor.

Sadece ödülleriyle değil, LGBTQ temalı bir anlatının tamamı siyahi bir kadroyla beyazperdede bu denli yalın işlenmesiyle de farklı bir yere sahip. If Beale Street Could Talk veya Boyhood gibi filmlerin izleyicisini yakalayabilecek o sakin, şiirsel damarı taşıyor. Bir karakterin büyümesini, aynadaki aksini tanıma çabasını izlemek, yönetmenin tercih ettiği o durağan ama yoğun atmosferle oldukça belirginleşiyor. Geriye kalan ise, Chiron’un kendi gerçeğine doğru attığı o ağır adımların bıraktığı tortu.