Aşka Yükseliş, 2010 yılında Fernando Gonzalez Molina yönetmenliğinde izleyiciyle buluştuğunda İspanyol sinemasında ciddi bir ilgiyle karşılanmıştı. Federico Moccia’nın çok satan romanından beyazperdeye aktarılan hikaye, biri isyankar diğeri iyi eğitimli iki gencin zıt kutuplardaki dünyalarını merkezine alıyor. Mario Casas ve Maria Valverde, bu iki farklı karakterin birbiri içinde kaybolduğu zorlu süreci sahici bir duygusallıkla yansıtıyor. Açıkçası, hikayenin bu kadar benimsenmesinin temelinde de o tanıdık ama bir o kadar da karmaşık ilk aşk duygusu yatıyor.

Sıradan bir romantik dramdan ziyade, kişisel keşif ve büyüme sancılarını da içinde barındıran bir yapım bu.

Tutkulu olduğu kadar yer yer can yakan sahneleriyle, karakterlerin birbirinin dünyasını nasıl dönüştürdüğünü gözler önüne seriyor. İspanya’nın günümüz atmosferinde geçen süreçte, özellikle o imkansızlık hissinin yarattığı ağırlık, filmin dramatik tonunu belirleyen ana unsur olmuş. Gerçi bu tarz hikayeler sinemada sıkça karşımıza çıkar; ancak buradaki çekimler ve oyuncuların performansı, benzer temalara sahip Tengo ganas de ti veya After gibi işlere kıyasla daha kendine has bir tını bırakıyor. Zamanın nasıl geçtiğini anlamadığınız o ilk aşk heyecanı, hikayenin sonuna doğru yerini olgunlaşmanın getirdiği kaçınılmaz bir hüzne teslim ediyor.