Aşk Seansları, 1980’lerin sonlarında Berkeley’in entelektüel havasını soluyan, gerçek bir yaşam öyküsünden yola çıkıyor. Çocuk felci yüzünden hayatının büyük bölümünü bir demir akciğer cihazında geçiren şair Mark O’Brien, otuz sekiz yaşında oldukça kişisel bir karar alıyor. Yönetmen Ben Lewin; John Hawkes, Helen Hunt ve William H. Macy’yi bir araya getirerek, engellerin ötesine geçen o zorlu ve hassas süreci perdeye taşıyor.

Gerçi bu sadece bir fiziksel kısıtlılık hikayesi değil. O’Brien’ın kendi makalesinden uyarlanan film, cinsellik ve insan onuru üzerine oldukça cesur ama bir o kadar da nazik bir denge kuruyor. Bir seks terapistiyle girdiği profesyonel ilişki, beklenen o mekanik havadan çok uzak.

Yeri geldiğinde tebessüm ettiren, yeri geldiğinde ise düşünmeye sevk eden bir atmosferi var. The Theory of Everything veya My Left Foot gibi yapımlarda gördüğümüz o insanı merkeze alan bakış açısı, burada da kendini hissettiriyor. İnsanın kendi arzularıyla barışma çabası, neşeli ve kırılgan anlarla iç içe geçerek hikayeyi derinleştiriyor. Yönetmen, izleyiciyi yormadan doğrudan o samimi alana davet ediyor.