Asabiyim, Peter Segal’in 2003 yılında çektiği, merkezine iki zıt karakterin çatışmasını alan bir komedi. Dave Buznik isimli, kendi halinde yaşayan ve öfke yönetimi konusunda pek de sorunu olmayan bir adamın, uçaktaki küçük bir yanlış anlaşılma sonucu kendini alışılmadık bir terapinin içinde bulmasını konu alıyor. Dave’in hayatını altüst eden Dr. Buddy Rydell karakterine ise Jack Nicholson hayat veriyor. Adam Sandler ile Nicholson arasındaki o tuhaf enerji, filmin absürt atmosferini baştan sona diri tutuyor.

Film boyunca sergilenen bu eksantrik terapist figürü, izleyiciye öfkenin ne kadar tuhaf bir noktaya çekilebileceğini gösteriyor.

New York sokaklarında geçen hikaye, aynı zamanda Lynne Thigpen’in kamera karşısına geçtiği son yapım olmasıyla da bir dönemi hatırlatıyor. Happy Gilmore veya Billy Madison gibi yapımlardan aşina olduğumuz o Sandler mizahı burada biraz daha farklı, daha yerleşik bir çatışma üzerine kurulu. Yönetmen Segal, bu iki karakterin yarattığı kaosu abartılı bir dille perçinlerken, günlük hayatın içine sızan küçük saçmalıklara da odaklanıyor. İnsanın kendi huzurunu ararken bir başkasının yarattığı karmaşaya nasıl teslim olduğunu izlemek, bu tür filmlerin kendi gerçekliğinde oldukça tanıdık.