Annem ve Babam, Brian Taylor’ın yönetmen koltuğunda oturduğu ve Nicolas Cage ile Selma Blair’in başrolleri paylaştığı, 2018 yapımı oldukça sıra dışı bir iş. Günümüz Amerika’sında, huzurlu bir banliyö kasabasında geçen hikaye, dünya genelinde baş gösteren tuhaf bir kitle histerisini merkeze alıyor. Ebeveynlerin 24 saat boyunca kendi çocuklarına yönelik şiddet dürtüleriyle hareket etmeye başladığı bu kaotik atmosfer, aile kavramını epey sarsıcı bir noktaya taşıyor.

Açıkçası film, Crank veya The Purge gibi yapımlarda alıştığımız o yüksek tempolu ve tekinsiz atmosferi, kara mizahla birleştirerek sunuyor. Bir kız kardeş ve erkek kardeşin, hayatlarını korumak için en yakınları olan anne ve babalarına karşı verdikleri bu hayatta kalma mücadelesi, gerilim dozu yüksek bir seyir vaat ediyor.

2017 Toronto Uluslararası Film Festivali’nde izleyiciyle buluşan yapım, ebeveynlik ve aile içi çatışma temalarını alışılmadık bir şiddet sarmalı üzerinden sorgulamayı seçiyor. Taylor’ın kendine has tarzı, film boyunca kontrolsüz bir enerjinin hissedilmesini sağlıyor. Bazı hikayeler, sınırların nerede başlayıp nerede bittiğini anlamaya çalışırken kendi karmaşasında kaybolmayı tercih eder.