Altın Eldiven, Fatih Akin’in 2019 yılında çektiği ve gerçek bir suç vakasına odaklanan karanlık bir çalışma. 1970’lerin Hamburg’unda, özellikle St. Pauli bölgesinin kasvetli atmosferinde geçen film, Heinz Strunk’ın romanından beyazperdeye aktarıldı. Hikayenin merkezinde, dışlanmış ve alkolik bir adam olan Fritz Honka var. Jonas Dassler’in tanınmayacak kadar değiştiği performansı ve Margarethe Tiesel’in katılımıyla bu biyografik gerilim, şehrin arka sokaklarında gizlenen o tekinsiz yaşam tarzını tüm çıplaklığıyla ekrana taşıyor.

Açıkçası film, seri katil portrelerine alışık olduğumuz o parlak ve stilize bakış açısından hayli uzak.

Yönetmen, dekorundan kostümüne kadar her detayda dönemin pespayeliğini ve çürümüşlüğünü olduğu gibi yansıtmayı seçmiş. İzleyiciyi steril bir cinayet gizeminden ziyade, toplumsal hayattan kopmuş insanların birbirine tutunmaya çalışırken düştüğü grotesk bataklığın içine çekiyor. Bir insan hayatının ne kadar ucuzlayabileceğini ya da kör bir yalnızlığın nasıl ölümcül bir saplantıya evrilebileceğini, süslemeden, olduğu haliyle sunuyor. Filmdeki rahatsız edici atmosfer, türün diğer örneklerinden Henry: Portrait of a Serial Killer veya Maniac gibi yapımların dünyasına yakın bir tonda ilerliyor. Kamera, Honka’nın dairesindeki o yoğun tütün dumanı, ucuz içki kokusu ve çaresizlik arasında hiçbir yargıya varmadan sessizce dönmeye devam ediyor.