18. yüzyıl Fransasında, ressam Marianne, manastırdan yeni çıkmış Héloïsein portresini yapmakla görevlendirilir. Ancak genç kadın, bir portre için poz vermeyi reddeder ve kendisinin bu işten haberi yoktur. Marianne, Héloïsei günlük yürüyüşlerinde gizlice gözlemleyerek onun yüz hatlarını ve duruşunu tuvaline aktarmaya çalışır.

Zamanla bu zorunlu yakınlık, iki kadın arasında derin bir bağ oluşturur. Marianne, Héloïsein içindeki özgür ruhu keşfettikçe gözlemci ile model arasındaki sınırlar bulanıklaşır. Beraber geçirdikleri her an, resimlerine daha canlı ve içten bir şekilde yansır.

Bu gizli ilişki, toplumsal kuralların dışına çıkarak ikisini de dönüştürür. Héloïse, kendisi için çizilen kaderle yüzleşmek zorunda kaldığında, birlikte yarattıkları anılar ve sanat, hayatlarını sonsuza dek değiştirecek bir güce dönüşür.