4:44 Dünyanın Son Günü, yönetmen Abel Ferrara’nın kıyamet kavramına oldukça alışılmadık bir noktadan yaklaştığı 2012 yapımı bir drama. Film, dünyanın sonuna saatler kala New York’taki bir daireye hapsolan bir çiftin, Cisco ve Skye’ın yaşadıklarına odaklanıyor. Willem Dafoe ve Shanyn Leigh’in hayat verdiği karakterler, dış dünyadaki kaosu bir kenara bırakıp kendi küçük yaşam alanlarında sessiz bir vedalaşma sürecine giriyorlar.

Melankolik bir tonu var. Büyük bir felaketin getireceği gürültüden ziyade, iki insanın kendi iç dünyalarındaki o son anlara dair sessiz kabullenişi öne çıkıyor. Açıkçası, hikaye bir bilimkurgu tabanına otursa da aslında oldukça minimalist bir portre çiziyor.

Film, Melancholia ya da Take Shelter gibi örneklerin aksine kıyametin yarattığı paniği dışarıda bırakıp odağı tamamen kapalı bir kapının arkasına çekiyor. Dışarıda kalan büyük resimden çok, iki kişinin son saatlerini nasıl geçirdikleriyle ilgileniyor. Yönetmenin tercih ettiği bu sade bakış, sonun nasıl geleceğinden ziyade o sona nasıl veda edileceği meselesini düşündürüyor.