Bir adam, hayatının geri kalanını hapishanede geçirmeye mahkum edilir. Hücresinin dört duvarı arasında, zamanın akışıyla bütünleşerek yavaş yavaş dış dünyayla olan bağlarını kaybeder.

Günler, aylar ve yıllar, tekdüze bir ritimde birbirinin içinde erir. Hapishane koridorlarında ve avlusunda süregiden sıradan hayat, mahkum için yeni bir gerçekliğe dönüşür.

Rutinler, sesler ve yüzler, onun tüm evrenini oluşturur. Geçmişe dair anılar silikleşirken, şimdiki zamanın katı kuralları ve sınırları içinde var olmayı öğrenir.

Zamanın ağır ilerleyişi, karakterin iç dünyasında derin izler bırakır. Hücrede geçen her an, onu kaçınılmaz yalnızlığıyla ve kendi iç sesiyle baş başa bırakır.

Bu süreç, mahkumun kimliğini ve insanlığını nasıl koruyabileceğine dair sessiz ve derin bir sorgulamaya dönüşür.