2067, iklim krizinin nihai noktasına ulaştığı ve atmosferin artık nefes almayı imkansız kıldığı bir dünyada geçiyor. Yönetmen Seth Larney, henüz yirmili yaşlarının ortasında zihninde şekillendirdiği bu fikri 2020 yılında beyaz perdeye aktarırken, hikayeyi distopik bir yeraltı şehrinin kasvetli duvarları arasına sıkıştırıyor. Yapay oksijene bağımlı hale gelen insanlığın son çırpınışlarını, tünel işçisi Ethan Whyte rolündeki Kodi Smit-McPhee ve Ryan Kwanten üzerinden izliyoruz.

Film, uzak gelecekten gelen karanlık bir sinyalin peşine düşen bir adamın zamansal yolculuğunu konu alıyor. Görsel atmosferi, Interstellar veya Blade Runner gibi türün ağır toplarının yarattığı o tekinsiz evren hissini yer yer anımsatsa da, kendi içine kapalı ve oldukça melankolik bir çizgide ilerliyor.

Sanki dünya kendi sonunu hazırlamış ve geriye kalan tek şey, bir sonraki nefes için verilen amansız bir mücadele. Geçmişle gelecek arasındaki bu bağ, aslında sadece bir zaman yolculuğu değil, tükenmiş bir umudun yeniden inşa edilme çabası gibi duruyor.