12 Maymun, 1995 yılında Terry Gilliam'ın elinden çıktığında bilimkurgu türünün o dönemki alışkanlıklarını biraz sarsmıştı. Bruce Willis, Brad Pitt ve Madeleine Stowe'u merkezine alan hikaye, insanlığın bir virüsle neredeyse yok olduğu 2035 yılı ile 1990'ların ABD'si arasında gidip geliyor. Bir mahkumun geçmişe gönderilmesiyle başlayan bu kurgu, zamanla karakterin kendi zihniyle girdiği karmaşık bir mücadeleye dönüşüyor.

Gerçekten de zihin kurcalayıcı bir yapısı var. Chris Marker'ın 1962 tarihli La Jetee adlı kısa filminden aldığı ilhamla, Gilliam distopik atmosferi oldukça karanlık bir tonda tutmayı tercih etmiş. Karakterin gerçekliği sorguladığı sahneler, izleyiciyi de benzer bir belirsizliğin içine çekiyor.

Kafası karışık, depresif ve zamanın lineer akışına güvenmeyen bir anlatı. Blade Runner veya Dark City gibi türün takipçilerinin bildiği o atmosferik ağırlık burada da belirgin. Geleceğin soğukluğu ile geçmişin karmaşası arasındaki o ince çizgi, film boyunca yerini pek sağlamlaştırmıyor.